विश्रांती

अपघातानंतर देहाला मिळाली ती विश्रांती

मनास मात्र क्षणभर नाही ती विश्रांती

इकडून तिकडे विहरे याची त्याची भ्रांती

येई त्यासी मग परब्रह्माची प्रचिती

शब्दामागूनी शब्द सुचती ते आपोआप 

रचना होईल मग नवी ती ही आपोआप

विचारांच्या ओघांना नाही कसले बंधन

वाहती वाहती ते सर्वत्र बेधुंद

जरी घातले त्यांसी शब्दांचे  मग बांध

उसळुनी वाहती फोडून मग ते बांध 

अंथरूणास लावली ती पाठ

डोळे छतासी लागले उघडे सताड

मग दिसू लागते ते छतापल्याडचे ब्रह्मांड

डोळ्यामध्ये मावेना ते अखिल ब्रह्मांड

देह मनाची जाणीव नेणीव हरपता

कळेना मी कोठे ब्रह्मांडी की खाटेवरती