Saturday, August 10, 2024

नामाविण सारे व्यर्थ आहे

नामाविण सारे व्यर्थ आहे
नामची सर्व साधन आहे

घेता नाम मुखी सदा
हरील हरी वेदना सदा

चिंता जाळी दिनरात चित्ता
घेता नाम सदा मिटतील सर्व चिंता

उठता बैसता आळवावे हरी नाम
नाही लागत तयासी काही दाम

विसरूनी सारे भान गावे अनंता
भेटेल याच देही याच डोळी तो अनंता

श्री लक्ष्मी-नृसिंह नमो नमः।
श्री स्वामी सत्यव्रततीर्थ गुरूभ्यो नमः।
४ ॲागस्ट २०२४

तुज ठायी चित्त रहावे अनंता

तुज ठायी चित्त रहावे अनंता
मनी येवू द्यावा न विकार अनंता

ठायी ठायी तुझीच रे माया
अटू न द्यावी आम्हावरची तुझी माया

चित्त रहावे सदा तुझे चरणी
न यावा मनी संशय काही कारणी

तुजसाठी व्हावे माझे जगणे मरणे
गाता तुझे नाम माझी जिव्हा न शिणवे

हे अंनता तुच माझा पाठीराखा
तुजकडे न मी फरवावी पाठ

डोळे भर भरूनी पहावे तुझे रुप
तरीही न भरावे ते माझे चित्त

आता एकची मागणे अनंता
दर्शन द्यावे सत्वर या पामरा

तुज ठायी चित्त रहावे अनंता
मनी येवू द्यावा न विकार अनंता

तव दर्शनाभिलाशी
स्वामी खडकानंद !!!
४ ॲागस्ट २०२४

दिल की आहट

मेरी दिल की आहट शब्दोंसे बयॉं नही होगी
उम्मीद है की आपको मेरी ऑंखो समझ आयेगी

मेरे दिल की धडकन आपको  सुनाई तो न देगी
लेकीन मेरीं सॉंसोंकी आहटसें आपको समझ तो आयेगी

बयॉं करू न करू मै शब्दोंसे कुछ भी
आपकों मेरीं नजरोंसे बयॉं हो जायेगी 

आहट मेरी दिलकी आहट आप की दिल की
मिल जायेगी एक दिन जरूर ये चाहत है मेरे मन की

आयेगा जरूर वो दिन भी इक दिन
हो जायेगी आत्मा की परमात्मासें मिलन जीस दिन

….इस उम्मीद के साथ जिनेवाला इक सुनील
४ ॲागस्ट २०२४

हरी दर्शाभिलाषी

आले विष्णुदूत चार माझिया द्वारी
म्हणाले आलो नायवयासी तुज वैकुंठ  धामी

स्वये वाट पाही तेथे हरी भक्ताची नीज
म्हणती विष्णुदूत निघूया सत्वर 

मी म्हणालो तयांसी नाही येणे मज वैकुंठ धामी
हिच धरा माझी आहे वैकुंठ धाम

आहे येथे उभा हरी ठेवूनी कर कटेवरी
युगे आठ्ठावीस भक्त पुंडलिकासाठी

असता येथेची वैकुंठ  का मी येऊ सत्वर
विष्णुदूतांनो जा सांगा हरीसी नाही संपली युगे आठ्ठावीस अजूनी

येणे कारणे नाही मज वैकुंठाची आस
मज ती आस येथेच हरी दर्शनाची

….हरी दर्शाभिलाषी सुनील
३ जुलै २०२४

अव्यक्त

वाटे शब्दही न बोलावा, निशब्द व्हावे वाटे
वाटे मनीही न उच्चारावा शब्द, निशब्द व्हावे मना वाटे

वाटे व्यक्त न व्हावे शब्दांनी
वाटे अव्यक्त रहावे मन, शब्दाविणा

पण होईल का असं जोवरी असे मनी विचारांचा ओघ
थांबेल का ओठांवाटे शब्दांचा ओघ

जोवरी चालू असेल हा आपूला श्र्वास
श्र्वासां श्र्वासांतून उमटेल नीतनवा शब्द

शब्दातीत माझे भाव, शब्दातूनच होती व्यक्त
शब्दावाचून मीच होईन मग अव्यक्त

…अव्यक्त सुनील
२६ जुन २०२४

….तुमच्यासाठी एक अनोळखी

साऱ्या जगाला भेटून झालं 
पण स्वतः स्वतःहाला भेटायचं राहून गेलं

कोण चिडकं कोण रडकं
इत्यंभूत माहित झालं

पण स्वतः स्वतःहाला भेटायचं राहून गेलं
तो अगदीच कोरडा सर्वांपासून तुटलेलां

पण स्वतः स्वतःहाला भेटायचं राहून गेलं
तो म्हणजे अगदी देवमाणूस, देवासारखा भेटला

पण स्वतःहातला माणूस भेटायचा राहून गेला
कितीएक आले नी कितीएक गेले

काळाच्या पडद्या आड सारे दडले
काळाच्या ओघात साऱ्यांची खरी ओळख राहून गेली

मनानेच करून घेतलेली चुकीची ओळख स्मरणात राहून गेली.
जगाला ओळखल्याचा आर्विभाव हवेतच विरून गेला

सत्य हेच खरं कधी स्वतःच स्वतःला ओळखू नाही शकलो
जगाला ओळखण्याची माझी काय पात्रता

तुम्ही तरी सांगा मला माझी काय पात्रता
कसाही जरी असलो मी तुमच्या लेखी

ओळखपाळख आपली राहू दे कायमची
….तुमच्यासाठी एक अनोळखी सुनील
२६ मे २०२४

तुझसे अनजानासा

हे भगवान मै क्युं जानू तुझको
मै क्युं समझू तुजको

जानना है अगर मुझको जानले तु तेरे भगतको
समझना है अगर मुझको समझले तेरे दासको

आजतक न जान सका मै मुझको
आजतक न पहचान सका मै मुझको

कौन हूं मै कहांसे आया हूं मै
न जानें कहांपे जानेवाला हूं मै

जानें ना मै जानें ना कोई
हम सब है अनजानें एकदूसरेसें

फिर भी क्युं लगतें है जानेपहेचानेंसे
सब अपनेंसे लगतें हैं क्युं

हे भगवान तुही जाना पहचानासा है
फिर भी क्युं लगता अनजानासा है

कभी तुझे पहचान सकू जानेंअनजानें सही 
इतनी समझ मुझको आये कभी

… तुझसे अनजानासा सुनील
२६ मार्च २०२४

तव दर्शनाभिलाषी

मम अंतरी दूजा भाव नाही
तुजवीण मज तारणहार नाही

मज तवचरणी लीन होणे आहे
तव दर्शनाची मज आस आहे

आस मनीची ध्यास मनीचा हाच मम श्वास आहे
शेवटच्या श्वासातही मज तव आस आहे

शेवटच्या क्षणी तरी तव दर्शन होईल हा विश्र्वास आहे
माझा विश्र्वास हा व्यर्थ जाणार नाही सार्थ विश्रवास आहे.

....तव दर्शनाभिलाषी सुनील
२० मार्च २०२४

गाण्यास आतूर सुनील

गावे का मी माझे माझेच गाणे
माझे माझ्याच स्वरात व्हावे गाणे

सुरही माझे शब्दही माझा
माझाच आवाज गुंजत जावा

बहार यावी या गीताला
जेव्हा आवाज आतून यावा 

तालासुरात व्हावी शब्दांची आंदोलने
कानांनीही मग तृप्त व्हावे या स्पंदने

साद कुणाला घालु जाता
साद कुणाची यावी काना

स्वर सतारीचे गुंजता आसमंती
भान हरावे या जीवाचे

माझे गाणे, माझे माझेच गाणे
गाण्यातून उमटावे बोलणे माझे

कुणासाठीही न गीत रचावे
कुणासही जरी ते न रुचावे

माझ्याच ह्रदयी ते वसावे
माझ्यासाठी ते अनमोल असावे

माझे, माझेच गाणे गावे का मी
सत्वर आता मज सांगा तुम्ही कोणी

गाण्यास आतूर सुनील
९ मार्च २०२४

हो जाओगे तुम अमर