अविस्मरणीय...

अविस्मरणीय असे काही क्षण
दु:खाचे, आनंदाचे काही क्षण

स्मृतीत राहतात कायमचे असे क्षण
विस्मृतीत जातात असे काही क्षण

क्षणोक्षणी आठवात राहतात काही क्षण
क्षणभंगुर असूनही भासत राहतात काही क्षण

आज आत्ता क्षणापूर्वी अनुभवलेले काही क्षण
क्षणोक्षणी जाणवते अनुभूतीचे भारलेपण

अनुभूती क्षणांपूर्ती की क्षणाक्षणांची अनुभूती
न भूतो न भविष्यती की क्षणिक वर्तमानाची पूर्ती

प्यार अपनासा

सर रखके किसीके कंधोंपर रोना है हमको
जिंदगीमें जो भी मिला खुशी या गम हमको

जताना है शुक्रिया हर किसीको जिसने
साथ दिया है हमको हर गम या खुशी सहने

उस हर इक शक्स का हूॅं मै शुक्रगुजार
जो जिंदगीके हर मोडपर साथ रहें हमार

हमही थे वो नादान कर बैठे उनसे किनारा
उम्र के हर मोडपर जो मिले थे हमनिसांर

जानें कहा, किन खयालोंमें थे हम ओझल
कब आ गये जिंदगीकें आखरीं पल दो पल

अब तो करूॅं मै सबसे किनारा किनारा
अपनोंसे जो मिला अपरंपार प्यार अपनासा

काळाचा महिमा...

जुने कागद, जुन्या फायली शोधताना
सापडत जातो भूतकाळही जुना

सापडलेला जुना जीर्ण कागद
आठवात आणतो जुने सारे दिवस

या कागदांच्या गठ्ठ्यांमध्ये हरवलेले दिसं
डोळ्यांपुढे उभे राहतात जसेच्या तसं

चालत आलों साऱ्या वाटा पुढे
वाटत होतं भूतकाळ केव्हाच सरला मागे

पण वळून जेव्हा वाटा परतात पून्हा
दत्त म्हणून उभारतो भूतकाळ पून्हा

वर्तमानात जगताना भूतकाळ घेतो पाठीवर
अन् भविष्याचे ओझे मात्र घेतो डोईवर

भूत, वर्तमान अन् भविष्य होते जेथे एक
त्या काळाच्या महिमेवर होतो मी नतमस्तक