आठवणींची सरमिसळ ....

आज स्वप्नी पहाटे माझ्या  आल्या सासूबाई
कुठले घर, कुठले दार कळले नाही काई

छोटा मयूर, मोठा मयूर फरक कळला नाही
काळ वेळ साऱ्यांची सरमिसळ झाली ठाई

चहाऐवजी हातामधी आली डोसा अन् चटणी
वेळ जेव्हा आली पिण्याची पाणी

कळले मज तेव्हा आई नाहित त्या ठाई
तेव्हा मात्र गळा पडून मयूरच्या रडता जाग आली घाई

अजूनही स्मरणमधून जात नाही काही
आठवणींची सरमिसळ संपत नाही

....सुनील