चंद्रमौळी झोपडी...

दिवेलागणीस लागता दिवा उजळे दशदिशा।
उजळतां दशदिशा दूर होती अंधारवाटा।।

घरामध्ये दिवा लागता नवा।
उजेड पडला भिंतींवरी दशदिशा ।।

ती चिमणीच होती दिसत बरी।
झाकल्या होत्या भिंतीवरल्या पोपडी।।

उजेडात येई दिशा दिव्याच्या प्रकाशी जशा।
दृष्टीस येई घराघराची दारीद्र्याची दशा।।

तो तिमरची बरा, नकोच ते प्रकाशणे दशदिशा।
झाकली मूठ सव्वालाखाची नको दिसाया दशा।।

गरिबाची ती प्रिय अशी चंद्रमौळी झोपडी।
चिमणीच्या प्रकाशातही वाटतसे महाल बावन्नखणी।।